odbijać


odbijać
odbijać I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, odbijaćam, odbijaća, odbijaćają, odbijaćany {{/stl_8}}– odbić {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IIIc, odbijaćbiję, odbijaćbije, odbijaćbity {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'rzucając jakimś przedmiotem w coś twardego, nieprzepuszczalnego, zmieniać kierunek ruchu tego przedmiotu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijał groch od ściany. Odbić parę razy piłkę (lub piłką) o parkiet. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'powodować sobą zmianę kierunku ruchu uderzającego przedmiotu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Księżyc świeci odbitym światłem. Góry odbijały echem okrzyki turystów. Pancerz odbił pocisk. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'uderzając w coś będącego w ruchu, nadawać temu inny kierunek poruszania się; odtrącić, odparować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijać piłeczkę pingpongową. Odbijać ciosy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o obiektach pływających: po odepchnięciu oddalać się od brzegu lub innego statku; odpływać, odcumowywać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Statek odbił od lądu, nadbrzeża. Motorówka odbija od trapu. Rzucić cumy, odbijamy! {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}5. {{/stl_12}}{{stl_7}}'skręcając w bok, oddalać się od czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Po drodze odbili od reszty wycieczki. Kierowca prawie cudem zdążył odbić w lewo przed nieoświetloną przyczepą. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}6. {{/stl_12}}{{stl_7}}'uderzając, oddzielać jakąś część czegoś, coś od czegoś; odtrącać, odtłukiwać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijać odparzony tynk ze ścian. Figura z odbitym nosem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}7. {{/stl_12}}{{stl_7}}'uderzając, pozbawiać coś zamykającej to części; wybijać, wyłamywać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijać beczkę. Odbić flaszkę. Odbijać wieko trumny. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}8. {{/stl_12}}{{stl_7}}'odrywać coś przytwierdzonego do czegoś, związanego z czymś ściśle': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijać szalunki. Odbić parę desek w podłodze, klepek w parkiecie. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}9. {{/stl_12}}{{stl_7}}'biciem, uderzeniem powodować u kogoś urazy narządów wewnętrznych, ciała': {{/stl_7}}{{stl_10}}Komuś odbili nerki na przesłuchaniach. Odbić sobie wątrobę, ciało od kości przy upadku. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}10. {{/stl_12}}{{stl_7}}'dawać obraz zwierciadlany': {{/stl_7}}{{stl_10}}Lusterko niezbyt wyraźnie odbijało jej twarz. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}11. {{/stl_12}}{{stl_7}}'naciskając czymś, zostawić ślad, odcisk na czymś, też: drukować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbić rękę na świeżym betonie. Odbić stempel, pieczątkę na czymś. Odbijać ulotki, grafikę, podobiznę młodzieżowego idola na koszulkach. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}12. {{/stl_12}}{{stl_7}}'walcząc, odzyskiwać to, co zdobył przeciwnik, uwalniać kogoś trzymanego w niewoli': {{/stl_7}}{{stl_10}}Grupa antyterrorystyczna odbiła zakładników. Odbijać utracone pozycje, więźniów. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}13. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wynagradzać, wyrównywać sobie stratę, uzyskiwać coś w zamian z naddatkiem': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijemy to sobie z nawiązką. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}14. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wyładowywać na kimś swoje negatywne emocje; też: wywierać zemstę': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijać na kimś swoje frustracje, złość. Odbiła sobie na nim lata upokorzeń. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}15. {{/stl_12}}{{stl_7}}'w tańcu: po przerwaniu tańczącej parze zabierać komuś partnerkę (lub partnera) dla siebie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijali sobie dziewczyny w tańcu. Panie też mogą odbijać! {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}16. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'uwodzić, zabierać komuś partnera w życiu, w uczuciach': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijały sobie chłopaków, z którymi chodziły. Odbić komuś żonę, męża, kochankę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}17. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o czymś naprężonym, o jakiejś części urządzenia lub o broni palnej: gwałtownie szarpać, cofać się z impetem, uderzać do tyłu lub na boki': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbija koło zamachowe, zakręcone śmigło w samolocie, broń. Korba odbiła mu prosto w twarz. Odbiło dyszlem wozu na wybojach. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}18. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'sprawiać, że ktoś traci równowagę psychiczną, drastycznie zmienia swój sposób zachowania, bycia': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zawsze zachowywał się dziwnie, ale na starość już mu całkiem odbiło. Odbija ci coś, że chcesz zostawić żonę i dziecko? (Z) {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}odbijać II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa {{/stl_8}}{{stl_7}}'różnić się czymś od otoczenia; kontrastować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odbijał zachowaniem od reszty klasy.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}palma {{/stl_10}}{{stl_8}}{komuś} {{/stl_8}}{{stl_7}}odbiła {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • odbijač — odbìjāč m <G odbijáča> DEFINICIJA onaj koji što ili koga odbija ETIMOLOGIJA vidi odbiti …   Hrvatski jezični portal

  • odbijać — ndk I, odbijaćam, odbijaćasz, odbijaćają, odbijaćał, odbijaćany 1. forma ndk czas. odbić (p.) 2. «wyróżniać się kolorem, odcinać się od tła, kontrastować» Jasna cera odbija od czarnych włosów. Twarz odbijała opalenizną od jasnej bluzki. 3. «o… …   Słownik języka polskiego

  • odbijáč — a m (á) 1. vsaka od dveh odbojnih plošč na sprednjem in zadnjem koncu tirniških vozil za prestrezanje, blažitev sunkov pri zadevanju: odbijači so trdo udarili drug ob drugega; voziti se na odbijačih; sprednji, zadnji odbijači / tramvajski,… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • odbijać — 1. pot. Komuś odbiła palma, posp. szajba «ktoś stracił równowagę psychiczną, oszalał; komuś coś strzeliło do głowy»: Kiedyś oglądałem film o takim właśnie księdzu, który (...) nawet nie wie, czy (...) przeżyje do zachodu słońca. Wystarczy, że… …   Słownik frazeologiczny

  • odbijać się — I – odbić się {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} uderzając o coś, zmieniać kierunek swego ruchu, ulegać odbiciu od czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Piłka odbiła się od bramkarza i wpadła do siatki. Głos odbijał się… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odbijać – odbić piłeczkę — {{/stl 13}}{{stl 7}} unikać wykonania jakiejś pracy, udzielenia odpowiedzi itp. przez wskazanie kogoś innego jako mogącego to zrobić : {{/stl 7}}{{stl 10}}Poproszony o pomoc zgrabnie odbił piłeczkę w stronę młodszej koleżanki. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odbijać się – odbić się czkawką — {{/stl 13}}{{stl 7}} odczuwać przykre następstwa tego, co zaistniało w przeszłości : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pewne postanowienia i posunięcia rządu do dziś odbijają się czkawką w życiu każdego z nas. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odbijać się — Coś odbija się czkawką zob. czkawka. Coś odbija się (głośnym, szerokim) echem zob. echo 4. Coś odbija się (o coś) jak groch o ścianę zob. groch 1. Odbić się od dna zob. dno 4 …   Słownik frazeologiczny

  • odbić — dk Xa, odbićbiję, odbićbijesz, odbićbij, odbićbił, odbićbity odbijać ndk I, odbićam, odbićasz, odbićają, odbićaj, odbićał, odbićany 1. «spowodować zmianę kierunku biegu cząstek lub fal, stanowiąc dla nich nieprzenikliwą powierzchnię» Planety… …   Słownik języka polskiego

  • drukować — ndk IV, drukowaćkuję, drukowaćkujesz, drukowaćkuj, drukowaćował, drukowaćowany 1. «wykonywać odbitki z formy drukarskiej, odbijać litery, teksty, rysunki na papierze za pomocą specjalnych maszyn drukarskich» ∆ Wałek drukujący «wałek powielacza… …   Słownik języka polskiego